فهرست
فقدان میکروب ها در بدن شما می توانند مسئول باشند
هر سطح مخاطی بدن شما توسط یک گروه مجزا از میکروب ها کلونیزه میشود، از جمله در روده، ریه ها و مجرای بینی. این میکروب ها به دور از ایجاد آسیب، به سیستم ایمنی شما می آموزند که پروتئین های غذایی و سایر آلرژن های بی ضرر موجود در محیط را تحمل کند. در ادامه بخوانید تا بدانید که چگونه اختلال در میکروب های زنده در بدن شما ممکن است با آلرژی شما مرتبط باشد، و یاد بگیرید که چه اقداماتی را می توانید برای کاهش بدترین علائم خود انجام دهید.
شاید متوجه شده باشید که اخیراً میکروب ها کانون اصلی وبلاگ من بوده اند. میکروبیوتا یک زمینه تحقیقاتی به سرعت در حال رشد است و اختلال در میکروبیوتا یا “دیسبیوز” در بسیاری از بیماریهای مزمن نقش دارد. توانایی دستکاری میکروبیوتا با استفاده از مداخلات غذایی و سبک زندگی، آن را به یک هدف اصلی برای یک رویکرد کاربردی در درمان بیماری تبدیل می کند.
اخیراً در مورد خطرات مصرف آنتی بیوتیک در کودکان نوشته ام و همچنین در مورد ارتباط بین میکروب های روده و تیروئید صحبت کرده ام.
در اینجا من به ارتباط میکروب های روده، ریه و راه تنفسی با بیماری های آلرژیک می پردازم.
فرضیه بهداشت
همانطور که میکروبیوتا در رسانه ها بیشتر مورد توجه قرار گرفته است، ممکن است اصطلاح “فرضیه بهداشت” نیز شنیده شود. فرضیه بهداشت مدرن که در ابتدا در اواخر دهه 1980 برای توضیح کاهش شیوع تب یونجه مزمن در خانواده های بزرگتر پیشنهاد شد، به این نتیجه رسیده است که اصرار ما بر پاکیزگی و عدم قرار گرفتن در معرض میکروب های محیطی در جهان توسعه یافته بدن ما را از تحریک ایمنی محروم می کند. اختلال در رشد طبیعی ایمنی یعنی افزایش خطر ابتلا به بیماری آلرژیک.
چندین مطالعه اپیدمیولوژیک از فرضیه بهداشت پشتیبانی کرده است. نشان داده شده است افرادی که دارای حیوانات خانگی هستند، کمتر دچار بیماری آلرژیک می شوند. کودکانی که در مزارع بزرگ می شوند یا آنهایی که شیر خام و غیر پاستوریزه مصرف می کنند نیز کمتر به آلرژی مبتلا می شوند. از سوی دیگر، تأثیرات محیطی در اوایل زندگی که به عنوان مختل کننده میکروبیوتا شناخته شده است، خطر ابتلا به بیماری های آلرژیک را افزایش می دهد. استفاده از آنتی بیوتیک، زایمان سزارینی و تغذیه با شیر خشک همگی با افزایش حساسیت به آسم و آلرژی در زندگی مرتبط هستند.
آلرژی های غذایی
همه راه ها به روده منتهی می شوند
آلرژی غذایی در دنیای مدرن ما به یک بیماری همه گیر تبدیل شده است. در حالی که تنها چند دهه پیش آلرژی غذایی به عنوان یک ناهنجاری در نظر گرفته می شد، امروزه از هر 13 کودک در ایالات متحده یک کودک از آلرژی غذایی آنافیلاکتیک تهدید کننده زندگی رنج می برد. این رقم شامل افراد مبتلا به بیماری سلیاک، حساسیت به گلوتن غیر سلیاک، عدم تحمل لاکتوز یا هر نوع دیگر از عدم تحمل غذایی نمی شود. به عنوان محل اصلی جذب مواد غذایی و خانه 80 درصد از سلول های ایمنی بدن، منطقی است که روده یک بازیگر کلیدی در آسیب شناسی آلرژی های غذایی باشد.
روده شما با میلیون ها سلول اپیتلیال پوشیده شده است. این سلول ها ایجاد سدی میکنند تا محتویات روده (لومن روده) شما نتواند وارد جریان خون شما شود. در یک روده سالم، مواد مغذی کوچک جذب میشوند، اما پروتئینهای بزرگ رژیم غذایی قادر به عبور از این سد نیستند و نمیتوانند وارد جریان خون شوند. در شرایطی که سد روده در معرض خطر قرار می گیرد (به عنوان مثال، سندرم روده نشتی)، این پروتئین های غذایی بزرگ می توانند وارد خون شوند، پاسخ ایمنی را تحریک کرده و علائم مشخصه بیماری های آلرژیک مختلف را ایجاد کنند.
پس این چه ارتباطی با میکروب ها دارد؟ مطالعات روی موش ها نشان داده است که آنتی بیوتیک ها یا رژیم غذایی کم فیبر، ترکیب میکروبیوم روده را مختل می کند و از اینرو می تواند باعث افزایش نفوذپذیری سد ذکر شده شود. از سوی دیگر، سویه های خاصی از باکتری ها از جنس Clostridia قادراند از نفوذ آلرژن های غذایی به روده جلوگیری کنند. محققان به دنبال توسعه پروبیوتیک های حاوی این سویه ها هستند تا از آنطریق بتوانند به درمان آلرژی های غذایی کمک کنند.
آلرژی راه هوایی
ریه های نشتی؟
بروز بیماری های آلرژیک راه هوایی نیز در دهه های اخیر به طور چشمگیری افزایش یافته است، به طوری که آسم آلرژیک و رینیت آلرژیک به ترتیب حدود 20 و 50 میلیون آمریکایی را تحت تاثیر قرار داده است.
بسیاری از افراد از آلرژی های شدید مجاری هوایی و سینوس ها رنج می برند. برای مدتی طولانی، تصور میشد که ریهها کاملاً استریل هستند. اخیراً، با توسعه تکنیکهای مستقل از کشت، جامعه مشخصی از میکروبها در ریهها شناسایی شده است.
جالب توجه است که بافت پوششی روده از نظر ساختاری بسیار شبیه اندوتلیوم (لایه درون رگی)ریه است و التهاب در افراد مبتلا به بیماری های آلرژیک راه هوایی در هر دو ناحیه رخ می دهد. در حالی که مطالعات زیادی نفوذپذیری ریه را ارزیابی نکردهاند، به نظر میرسد که مکانیسمهایی که منجر به نشتی شدن روده میشوند، ممکن است باعث ایجاد «ریههای نشتکننده» شوند. مانند روده، جوامع میکروبی احتمالاً تأثیر زیادی بر یکپارچگی بافت ریه دارند.
با این حال، برخلاف روده، به نظر می رسد کاهش تنوع میکروب در ریه ها با سلامتی بهتر مرتبط است. نشان داده شده است که مبتلایان به آسم در مقایسه با افراد سالم دارای تنوع بیشتری از میکروب ها در ریه های خود هستند. در مقایسه با ریه سالم در آنها سطح باکتری های پروتئینی افزایش و سطح گونه های باکتری های بی هوازی اجباری آنها کاهش دارد. اگرچه شناسایی باکتریها، ویروسها، و آرکیهای تشکیلدهنده مجموعه میکرو ارگانیزمهای ریه هنوز در مراحل ابتدایی است، اما این امر یک مواجهه مهم در زمینه درمان بیماریهای آلرژیک راه هوایی است.
ارتباط هیستامین
هیستامین یک ترکیب بسیار مهم در بدن است. به عنوان یک انتقال دهنده عصبی عمل می کند و تولید اسید معده، نفوذپذیری عروق خونی و انقباض ماهیچه های اسکلتی را تنظیم می کند. همچنین یک جزء اصلی از واکنش سیستم ایمنی است و بنابراین یک واسطه کلیدی در واکنش های آلرژیک است.
در حالی که همه ما برای عملکرد فیزیولوژیکی مناسب به مقدار مشخصی از هیستامین نیاز داریم، برخی از افراد شرایطی به نام عدم تحمل هیستامین دارند که در بدن آنها هیستامین اضافی تولید می شود و یا کمبود دیامین اکسیداز، آنزیمی که آن را تجزیه می کند، دارند.
بسیاری از میکروب های موجود در روده انسان قادر به تولید هیستامین هستند. این میکروب ها آنزیمی به نام هیستیدین دکربوکسیلاز تولید می کنند که هیستیدین موجود در پروتئین های مختلف را به هیستامین تبدیل می کند. هر چه تعداد این میکروب ها بیشتر باشد و هیستیدین بیشتری مصرف کنید، میزان هیستامینی که می تواند در روده شما تولید شود بیشتر می شود. سپس هیستامین می تواند توسط سلول های بافت پوششی جذب شده، به نقاط مختلف بدن منتقل و علائم آلرژیک را در آن نقاط تشدید کند.
باکتری های تولید کننده هیستیدین دکربوکسیلاز نیز در روده حیواناتی مانند ماهی وجود دارد. هنگامی که ماهی می میرد، باکتری های روده آن در پروتئین های بافت ماهی شروع به تجزیه هیستیدین می کنند و هیستامین تولید می کنند. به همین دلیل است که بسیاری از افراد مبتلا به عدم تحمل هیستامین فقط می توانند ماهی هایی را تحمل کنند که بلافاصله فرآوری و منجمد می شوند.
برخی بر این باورند که افراد مبتلا به رشد بیش از حد باکتری های روده(SIBO) مبتلایند ممکن است رشد بیش از حد باکتری های تولید کننده هیستامین مانند لاکتوباسیل ها(Lactobacilli) را در روده کوچک خود داشته باشند. اگرچه لاکتوباسیلها یک نوع مهم از باکتریهای مفید در روده هستند، اما تولیدکنندگان اصلی هیستامین نیز هستند و در صورت وجود بیش از حد در روده کوچک میتوانند مشکلاتی ایجاد کنند. بازگرداندن تعادل سالم باکتری های روده بهترین راه حل طولانی مدت برای حل مشکل هیستامین است.
7 اقدامی که می توانید برای بهبود علائم آلرژی بردارید
پس آیا این بدان معناست که می توانم وسایل استنشاقی ام را دور بریزم؟ نه دقیقا. واکنشهای آلرژیک شدید چیزی نیست که بکلی رفع شود، و اکثر افراد مبتلا به آنافیلاکسی همیشه درجاتی از حساسیت خواهند داشت. با این حال، چندین کار وجود دارد که می توانید برای کاهش شدت علائم آلرژی و بهبود کیفیت کلی زندگی خود انجام دهید.
غذاهای تخمیر شده و پروبیوتیک ها می توانند به تعادل میکروبیوتا و سیستم ایمنی بدن شما کمک کنند. اگر به هیستامین حساس هستید، از سویه های تجزیه کننده هیستامین مانند بیفیدوباکتریا اینفانتیس و لاکتوباسیلوس پلانتاروم(Bifidobacteria infantis and Lactobacillus plantarum) استفاده کنید.
فیبرهای پیچیده مانند موز Musa، کاساوا یا سیب زمینی شیرین و همینطور لوبیا و بنشن ها ، جو، جو دوسر، میوه و سبزیجات توسط باکتری های روده تخمیر می شوند و در نتیجه اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه (SCFAs) مانند بوتیرات، استات و پروپیونات بوجود میآید که سیستم ایمنی را تنظیم می کنند. نشان داده شده است که این اسید های چرب در موش دارای آلرژی غذایی باعث کاهش نفوذپذیری روده به آنتی ژن های غذایی می شود و سلول های T(بخشی از سیستم ایمنی است) تنظیمی را تحریک و پاسخ های سیستم ایمنی را سرکوب می کنند. در موش نشان داده شده است که پروپیونات بیماری آلرژیک راه هوایی را کاهش می دهد.
ادامه دادن به خوردن غذاهایی که به آنها حساس هستید میتواند باعث التهاب با درجه پایین شود و روند بهبودی روده را مختل کند. برای شناسایی حساسیت ها به دنبال یک پنل Cyrex باشید. برای اطلاعات بیشتر، قسمت پادکست من را ببینید. همیشه مقداری زغال فعال برای مواقعی که به طور تصادفی چیزی را که به آن حساس هستید را می خورید در دسترس داشته باشید ،. بسیاری از مردم متوجه شده اند که این زغال فعال می تواند تسکین سریع و بی خطری برای آلرژی های غذایی ایجاد کند.
رژیم غذایی کم هیستامین اغلب می تواند شدت علائم آلرژی را کاهش دهد. غذاهای سرشار از هیستامین عبارتند از: غذاهای تخمیر شده، پنیر کهنه، مرکبات، ماهی، صدف، آووکادو، اسفناج، کاکائو و گوشت مانده. مصرف کوئرستین (یک آنتی هیستامین طبیعی) یا دیامین اکسیداز (آنزیم مسئول تجزیه هیستامین) را در فرم قرص های مکمل استفاده کنید و گیاهان آنتی هیستامین مانند آویشن و ریحان مقدس را در پخت و پز استفاده کنید. به اطلاعات مقاله من در مورد عدم تحمل هیستامین مراجعه کنید.
برای SIBO(رشد بیش از حد باکتریایی در روده کوچک) و انگل ها تست داده و درمان کنید. هر دو از علل شایع آلرژی هستند، اما اغلب نادیده گرفته می شوند. بیماری SIBO همچنین یکی از علل شایع عدم تحمل هیستامین است.
عسل خام حاوی باکتریهای مفید و مقدار کمی از گردهای است که زنبورها از گیاهان محلی جمعآوری میکنند. مصرف عسل خام تولید شده در منطقه شما میتواند به «آموزش» سیستم ایمنی بدن برای تحمل این گردههای محلی کمک کند. نتیجه یک پژوهش کنترل شده تصادفی که در سال 2011 منتشر شد، نشان داد که بیماران آلرژیکی که عسل گرده غان مصرف کرده اند، 60 درصد علائم آلرژی را کاهش داده و در طول فصل گرده غان، روزهای بدون علامت آلرژی آنها دو برابر شد.